top

Aktualności

Stanowisko Krajowej Izby Producentów Drobiu i Pasz w sprawie dostosowania krajowych przepisów hodowlanych do reguł światowego i unijnego prawodawstwa zootechnicznego.


Informacje zawarte w tym stanowisku wyjaśniają brak merytorycznych podstaw do stawiania Krajowej Izbie  zarzutów przez Instytut Zootechniki-PIB oraz Krajowe Centrum Hodowli Zwierząt, że wniosek o likwidację administracyjnego nadzoru „hodowlanego” nad reprodukcją drobiu to : „próba zanarchizowania polskiej hodowli drobiu” i „ bezzasadny, pozbawiony podstaw merytorycznych i wręcz szkodliwy dla polskiej hodowli” i stanowiący zagrożenie dla dalszej hodowli.

Resort rolnictwa, nie odnosząc się do meritum sporu wynikającego z unijnego prawa hodowlanego, publikuje te zarzuty na swojej stronie internetowej – podstrona Legislacja – zmiana ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich – Dokumenty dotyczące prac nad projektem ustawy wg. stanu na dzień 23 lipca 2009 r.

Niniejsze stanowisko  Krajowej Izby ma na celu wyjaśnienie nieporozumienia i uświadomienie oponentom zmian jakie są intencje polskich producentów jaj wylęgowych i piskląt oraz zakres wnioskowanych przez nich zmian w ustawie z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt  ( Dz.U. Nr 133, poz. 921 z późniejszymi zmianami ).

Tekst stanowiska Krajowej Izby Producentów Drobiu i Pasz został opracowany dla Zarządu Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego do wykorzystania jako głos w dyskusji w ramach posiedzeń PTZ oraz do zajęcia przez naukowców stanowiska w sprawie merytorycznych podstaw do sprawowania nadzoru państwa nad hodowlą i rozrodem drobiu. 

Kwestionowane przez Krajową Izbę przepisy hodowlane ( skutkujące obowiązkowymi opłatami z tytułu oceny wartości użytkowej, wpisami do rejestrów oraz ograniczeniami w obrocie jajami wylęgowymi i pisklętami pod rygorem kar grzywny i przepadku rzeczy stanowiącej przedmiot wykroczenia )  dyskryminują krajowych producentów jaj wylęgowych i piskląt towarowych.

Ograniczenia, opłaty i wymagania dokumentacji hodowlanej nie obejmują jaj wylęgowych oraz piskląt towarowych przywożonych z innych krajów  członkowskich oraz z krajów trzecich. Na stosowanie takich wymagań nie pozwala  bowiem unijne i światowe prawodawstwo zootechniczne. 


Dostosowanie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich do unijnego prawodawstwa zootechnicznego, w zakresie wnioskowanym przez Krajową Izbę, nie wymaga wykreślenia i nie skutkuje wykreśleniem z tej ustawy drobiu z wykazu zwierząt gospodarskich, określonego w art. 2 pkt. 1 ustawy, czy wykreśleniem definicji drobiu z art. 2 pkt. 2 ustawy 

Wniosek o dostosowanie przepisów  ustawy do unijnych reguł prawodawstwa zootechnicznego w żaden sposób nie narusza zakresu przedmiotowego ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r., określonego następująco w jej art. 1 : „Ustawa reguluje sprawy z zakresu hodowli oraz zachowania zasobów genetycznych, oceny wartości użytkowej i hodowlanej, prowadzenia ksiąg hodowlanych i rejestrów, a także nadzoru nad hodowlą i rozrodem zwierząt gospodarskich.”

W konfrontacji z unijnym prawem hodowlanym, postulaty Krajowej Izby dotyczące wyłączenia drobiu spod administracyjnego nadzoru hodowlanego, nie mogą być rozumiane jako działania zmierzające do : likwidacji czy ograniczenia ochrony zasobów genetycznych drobiu, a tym bardziej do likwidacji krajowej hodowli lub naruszania interesów branży. 

Wnioskowane przez Krajową Izbę dostosowanie krajowego prawa hodowlanego do unijnego prawodawstwa zootechnicznego uzasadnione jest następującymi  argumentami,  które stanowią o bezsprzecznym braku podstaw do dalszego utrzymywania administracyjnego nadzoru hodowlanego nad reprodukcją drobiu i produkcją piskląt.

Zakres nadzoru hodowlanego wyznaczony jest kryterium czystych ras, w zwiazku z czym nadzór obejmuje jedynie nastepujące gatunki zwierzat: bydło, koniowate, owce, kozy, świnie oraz mieszańce świń.

Na tej podstawie unijne prawodawstwo zootechniczne, określające nadzór nad hodowlą zwierząt, nie obejmuje drobiu kontrolą zootechniczną (nie dotyczy również pszczół i zwierząt futerkowych).

 

W komercyjnej hodowli drobiu prowadzonej przez firmy hodowlane od kilkudziesięciu lat nie występuje pojęcie - rasa drobiu.

Przedmiotem genetycznego doskonalenia są rody lub linie, które następnie przekazywane są na zaplecze reprodukcyjne jako licencjonowane rodzicielskie zestawy reprodukcyjne wykorzystywane do produkcji piskląt kierunku nieśnego lub mięsnego.

Metody hodowli drobiu stanowią tajemnicę handlową producentów materiału hodowlanego.

 

Dokumentację hodowlaną drobiu prowadzi hodowca ( producent materiału hodowlanego ), a więc  dokumentacja ta nie może podlegać jakiemukolwiek nadzorowi hodowlanemu.

 

Materiał reprodukcyjny drobiu, wprowadzany jest na rynek – wraz z odpowiednią licencją, stanowiącą program krzyżowania, pod nazwą handlową ( np.COBB, ROSS, HY- LINE, LOHMANN ), a jego wartość użytkowa ( wielokrotnie sprawdzana w testach użytkowości ) jest deklarowana przez producenta tego materiału. 

Ocenę wartości hodowlanej i użytkowej prowadzi producent materiału hodowlanego.

Terenowa ocena wartości użytkowej drobiu nie stanowi wystarczająco wiarygodnej informacji, przez co jej wyniki nie mają wartości dla właścicieli reprodukcyjnych i towarowych stad drobiu.

 

W Polsce komercyjną hodowlą drobiu zajmują się aktualnie : 2 fermy zarodowe kur nieśnych, 1 gęsi i 2 kaczek.

Wniosek Izby dotyczy likwidacji nadzoru hodowlanego nad drobiem, który obejmuje :

obowiązkową terenową ocenę wartości użytkowej drobiu i wpisy stad rodzicielskich do rejestrów oraz kontrolę dokumentacji hodowlanej.

Ostatecznie wniosek ten ma na celu zniesienie  wynikających z tego nadzoru ograniczeń w krajowym obrocie jajami wylęgowymi i pisklętami, określonych w art. 38 ustawy o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich.

Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich zawiera wzajemnie sprzeczne przepisy o rzekomo dobrowolnej ocenie wartości użytkowej drobiu :

Art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy określa, że :

„Ocena wartości użytkowej jest prowadzona na wniosek albo za zgodą właściciela lub posiadacza zwierząt gospodarskich poddawanych tej ocenie.”,

Równocześnie przepisy art. 20 i art. 38 tej samej ustawy, nakładające obowiązek wpisu stada do rejestru mieszańców wraz z wynikami oceny wartości użytkowej, zaprzeczają zapisowi w art. 7 ust. w pkt. 1, uzależniając obrót jajami wylęgowymi i pisklętami od tego obowiązkowego wpisu :

 

„ Produkcję piskląt prowadzi się przy wykorzystaniu jaj wylęgowych pochodzących od rodów wpisanych do ksiąg lub mieszańców wpisanych do rejestrów.”

Należy podkreślić, że przepis ten dotyczy wyłącznie obrotu na terytorium Polski

.

powrót